आठवणींच्या पुस्तकावरची धूळ थोडी साफ करू
सोबतीने घालवलेला एक एक क्षण याद करू
सोन्याची रात्र आणि सोन्याचे दिवस होते..
गोष्टीच्या पुस्तकासारखे मंतरलेले जग होते..
राग होता, लोभ होता..तरी सगळं आपलं होतं
सगळं समजून घेणारं आपलं असं एक नातं होतं..
दिवस सरले, सांज सरली..रात झाली सुरू
आयुष्याच्या रानामधला सुकून गेला तरू..
आता कुणाची वाट पाहायची..
की आपली वाट आपणच शोधायची..
आठवणी पुस्तकातच ठेऊन..
त्यावर अशीच धूळ जमू द्यायची..
त्यावर अशीच धूळ जमू द्यायची...